این ماده درباره «حق تقدم نام خانوادگی» است. بر اساس آن، کسی که نام خانوادگیاش زودتر در دفاتر مخصوص نام خانوادگی ادارات ثبت احوال ثبت شده، نسبت به دیگران اولویت دارد و دیگران نمیتوانند همان نام خانوادگی را برای خود انتخاب کنند، مگر اینکه صاحب آن حق اجازه بدهد. این حق پس از فوت فرد، به ورثه قانونی او منتقل میشود.
هر یک از وراث میتواند به کسی که نام خانوادگی او را انتخاب کرده اعتراض کند و از دادگاه بخواهد نام خانوادگی او تغییر کند. اما اگر همه وراث با هم توافق کنند، میتوانند به شخص دیگری اجازه بدهند که نام خانوادگی آنها را اختیار کند.
تبصره این ماده دو نکته را بیان میکند: اول اینکه نام خانوادگی فرزند همان نام خانوادگی پدر است، حتی اگر شناسنامه فرزند در محدوده اداره ثبت احوال دیگری صادر شود. دوم اینکه فرزندان کبیر (یعنی فرزندانی که به سن بلوغ قانونی رسیدهاند) میتوانند برای خود نام خانوادگی دیگری انتخاب کنند.