این ماده میگوید شناسنامه از روی دفاتر ثبت کل وقایع صادر میشود و فهرست میکند که چه اطلاعات و بخشهایی باید در آن باشد؛ از جمله آرم جمهوری اسلامی ایران، محل انگشتنگاری، محل عکس، شماره شناسنامه، نام و نام خانوادگی و جنس دارنده، تاریخ تولد به روز و ماه و سال هجری شمسی و قمری، محل تولد، مشخصات شناسنامه پدر و مادر، تاریخ و محل تنظیم سند، نام مامور تنظیمکننده و امضای مامور صدور و مهر اداره، شماره مسلسل و سری، محل ثبت ازدواج و طلاق و وفات همسر و ولادت فرزندان و وفات صاحب شناسنامه، محل توضیحات و محل مهر انتخابات.
تبصرههای این ماده چند نکته جداگانه اضافه میکنند: ذکر تاریخ هجری قمری برای نوزادان از زمان اجرای طرح تعویض شناسنامه الزامی است؛ شناسنامههای نمونه جدید افراد ۱۵ سال تمام باید عکس همان سال، اثر انگشت و کلاسمان انگشتنگاری داشته باشد؛ شناسنامه اولیه باید در سی سالگی تمام با عکس همان سال تجدید شود و صاحب شناسنامه پس از رسیدن به ۳۰ سال مکلف است ظرف یک سال برای تجدید مراجعه کند؛ صدور شناسنامه مجدد یا گواهی ولادت اتباع خارجه طبق مقررات آییننامه اجرائی این قانون است.
تبصره ۴ هم میگوید به جز سازمان ثبت احوال کشور، دفاتر اسناد رسمی ازدواج و طلاق، نمایندگیهای دولت جمهوری اسلامی ایران در خارج از کشور، اداره تشخیص هویت و پلیس بینالملل و اداره کل انتخابات، هیچ ارگان، نهاد یا موسسه دولتی و بخش خصوصی حق زدن مهر یا درج هر مطلب و اثر دیگری روی شناسنامه را ندارد و متخلف تحت پیگرد قانونی قرار میگیرد. این ماده در جاهایی به «آییننامه اجرائی این قانون» ارجاع داده، ولی محتوای آن آییننامه در همین متن نیامده است.