این ماده دو حالت را توضیح میدهد. اول دربارهٔ طلاق، رجوع و بذل مدتی است که در دفتر رسمی طلاق ثبت نشده باشد؛ در این صورت با ارائه اقرارنامه رسمی، این وقایع در اسناد ثبت احوال طرفین ثبت میشود.
دوم دربارهٔ ازدواجهایی است که در دفاتر رسمی ازدواج ثبت نشدهاند. برای ثبت چنین ازدواجی در اسناد سجلی زن و شوهر، سه شرط در متن آمده است: ارائه اقرارنامه رسمی دربارهٔ وجود رابطه زوجیت، اینکه در زمان تنظیم اقرارنامه سن زوج کمتر از بیست سال تمام و سن زوجه کمتر از هجده سال تمام نباشد، و گواهی ادارات ثبت احوال محل صدور شناسنامههای زوجین که در تاریخ اعلام واقعه، طرفین در قید ازدواج دیگری نیستند.
تبصره این ماده میگوید نمایندگان ثبت احوال مکلفند پس از ثبت واقعه، رونوشت اقرارنامه را به دادسرای محل ارسال کنند.