این ماده دربارهٔ حالتی است که خبر فوت یا تولد یک نفر، نه حضوری و توسط خودِ فرد یا بستگانش، بلکه از طریق یک نامهٔ رسمی به ثبت احوال اعلام میشود.
طبق این متن، اگر ماموران انتظامی (مثل پلیس)، ماموران قضائی یا سایر مقامات، فوت یا تولد را با نامهٔ رسمی اعلام کنند، باید شماره و تاریخ همان اعلامنامه در سند (سند فوت یا سند ولادت) نوشته شود.
همین درج شماره و تاریخ، بهجای امضای سند حساب میشود؛ یعنی سند از این جهت ناقص نمیماند. متن به تبصره یا جزئیات بیشتری اشاره نکرده و مبهم بودن آن را باید در همین حد پذیرفت.