این ماده میگوید رویدادهای مهم زندگی هر شخص — یعنی تولد، ازدواج، طلاق، «رجوع و بذل مدت» (رجوع یعنی برگشتن به زندگی زناشویی پس از طلاقی که قابل بازگشت است، و بذل مدت یعنی بخشیدن بقیهٔ مدت در ازدواج موقت) و فوت — باید در دفترهای ثبت احوال نوشته شود. برای این کار دو نوع دفتر در نظر گرفته شده: یکی «دفتر ثبت کل وقایع» که ابتدا تولد شخص در آن ثبت میشود و بعد وقایع مربوط به ازدواج، طلاق، رجوع و بذل مدت، و فوت همسر، تولد و فوت فرزندان و فوت خود صاحب سند هم بر پایهٔ اعلامیهها و مدارک در همان دفتر ثبت میگردد؛ دیگری «دفتر ثبت وفات» که فقط واقعهٔ فوت افراد در آن ثبت میشود.
سه تبصره هم به این ماده افزوده شده است. تبصره ۱ شرایط آمادهسازی دفتر ثبت کل وقایع را میگوید: صفحههای آن باید شمارهگذاری شود، تعداد کل صفحات مشخص و دفتر نخکشی و سرب و منگنه شود و به امضای دادستان شهرستان یا نمایندهٔ او برسد. تبصره ۲ میگوید دفتر ثبت کل وقایع هر سال، پس از گذشت صد و بیست سال، از جریان خارج و به بایگانی راکد (بایگانی اسنادی که دیگر روزمره استفاده نمیشوند) منتقل میشود. تبصره ۳ حکم حالت از بین رفتن اسناد یا دفاتر را بیان میکند: اگر سابقه وجود داشته باشد از روی سوابق، و اگر سابقه نباشد با آگهی از صاحبان اسناد دعوت میشود و بر اساس مدارکی که در دست آنان است، پس از رسیدگی، دفترها یا اسناد از بینرفته دوباره ساخته میشود.