این ماده دربارهٔ میزان «مستمری ماهانه از کار افتادگی کلی ناشی از کار» است. بر اساس متن، این مستمری برابر است با یکسوم مزد یا حقوق متوسط بیمهشده، ضرب در تعداد سالهایی که حق بیمه پرداخت شده است. اما این مبلغ یک کف و یک سقف دارد: نباید کمتر از ۵۰ درصد و نباید بیشتر از ۱۰۰ درصد مزد یا حقوق متوسط ماهانهٔ فرد باشد. اگر فرد بیمهشده همسر، فرزند یا پدر و مادر تحت تکفل داشته باشد و مستمری استحقاقیاش کمتر از ۶۰ درصد مزد یا حقوق متوسطش باشد، مبلغی معادل ۱۰ درصد مستمری استحقاقی بهعنوان «کمک» به او پرداخت میشود، به شرطی که مجموع مستمری و این کمک از ۶۰ درصد بیشتر نشود.
تبصره ۱ توضیح میدهد در چه صورت شوهر، فرزند، پدر یا مادر «تحت تکفل» حساب میشوند: شوهر اگر سنش بیش از ۶۰ سال باشد یا به تشخیص کمیسیونهای پزشکی موضوع ماده ۹۱ این قانون از کار افتاده کلی باشد و در هر دو حالت به حکم این قانون مستمری نگیرد و معاش او توسط زن تأمین شود؛ فرزندان در صورتی که شرایط بند ۳ ماده ۵۸ این قانون را داشته باشند؛ پدر اگر سنش بیش از ۶۰ سال و مادر اگر سنش بیش از ۵۵ سال باشد، یا اینکه به تشخیص کمیسیونهای پزشکی موضوع ماده ۹۱ از کار افتاده باشند و معاششان توسط بیمهشده تأمین شود و به موجب این قانون مستمری دریافت نکنند.
تبصره ۲ میگوید مزد یا حقوق متوسط ماهانهٔ بیمهشده در این ماده از جمع کل مزد یا حقوقی که حق بیمه بر مأخذ آن گرفته شده، در ۷۲۰ روز قبل از حادثهٔ ناشی از کار یا شروع بیماری حرفهای که به از کار افتادگی منجر شده، به دست میآید. ادامهٔ این تبصره در متن آوردهشده («تقسیم بروزهای کار ضرب درسی») روشن و کامل نیست و از همین متن نمیتوان دقیق فهمید که بخش پایانی محاسبه چگونه است.