این ماده میگوید افرادی که در فعالیتهایی کار میکنند و تا زمان تصویب این قانون زیر پوشش بیمههای اجتماعی نبودهاند، به پیشنهاد هیئت مدیره و با تصویب وزیر رفاه اجتماعی، مشمول مقررات این قانون میشوند. یعنی شمول بیمه برای این گروهها یکباره و خودکار نیست، بلکه با این روند پیشنهاد و تصویب انجام میشود.
بند «الف» میگوید موارد اشارهشده در بندهای (ج، د، ه، و) ماده ۳ این قانون بهتدریج و بر اساس امکانات سازمان اجرا میشود. در این حالت میزان حق بیمه با توجه به ماده ۲۸ این قانون تعیین میشود؛ به این صورت که تا پایان سال ۱۳۵۴ معادل ۱۹٪ حقوق یا مزد و از اول سال ۱۳۵۵ معادل ۲۱٪ حقوق یا مزد است. سهم هر طرف هم در متن آمده: در سال ۱۳۵۴ کارفرما ۱۳٪، بیمهشده ۴٪ و دولت ۲٪؛ و از سال ۱۳۵۵ کارفرما ۱۴٪، بیمهشده ۵٪ و دولت ۲٪.
بند «ب» مربوط به موارد بندهای (الف) و (ب) ماده ۳ است و میگوید این موارد بهتدریج و تنها در صورتی اجرا میشود که سازمان وسایل و امکانات درمانی لازم را برای بیمهشدگان فراهم کرده باشد. همچنین کارفرمایان یا افرادی که بر اساس این ماده مشمول میشوند، از تاریخی مکلف به پرداخت حق بیمهاند که بیمه آنها از طریق انتشار آگهی در روزنامه یا بهصورت کتبی اعلام شود.