این ماده دربارهٔ حادثه یا بیماریای است که ثابت شود مستقیماً به دلیل رعایت نکردن مقررات حفاظت فنی یا مقررات بهداشتی و احتیاط لازم از سوی کارفرما یا نمایندگان او پیش آمده است. در چنین حالتی، سازمان تأمین خدمات درمانی و سازمان هزینههای معالجه، غرامات، مستمریها و موارد مشابه را پرداخت میکنند و سپس طبق ماده ۵۰ همین قانون این هزینهها را از کارفرما مطالبه و وصول میکنند. (این متن فقط ارجاع به ماده ۵۰ داده و محتوای آن ماده را توضیح نداده است.)
تبصره ۱ میگوید فرد مقصر میتواند با پرداخت معادل ده سال مستمری موضوع همین ماده به سازمان، از این بابت بریالذمه شود. تبصره ۲ دربارهٔ حالتی است که بیمهشده مشمول مقررات بیمه شخص ثالث باشد: در این صورت سازمان و سازمان تأمین خدمات درمانی (یا خودشان) کمکهای مقرر در این قانون را به بیمهشده انجام میدهند و شرکتهای بیمه موظفاند خسارات وارده به سازمانها را در حدود تعهدات خود نسبت به شخص ثالث بپردازند.
این متن جزئیات بیشتری مثل مبلغ دقیق، نحوهٔ محاسبه یا شرایط اثبات را بیان نکرده و در این موارد مبهم است.