طبق این ماده، سازمان تأمین اجتماعی میتواند به درخواست کارفرما بدهی او را حداکثر تا سی و شش قسط ماهانه تقسیط کند. در این صورت کارفرما باید معادل دوازده درصد در سال نسبت به مانده بدهی خود به سازمان بهره بپردازد. اگر کارفرما هر یک از اقساط را در رأس موعد نپردازد، بقیه اقساط تبدیل به حال میشود و طبق ماده ۵۰ این قانون وصول خواهد شد؛ متن فقط به ماده ۵۰ ارجاع داده و جزئیات آن را نگفته است.
تبصره این ماده درباره مواردی است که به علت بحران مالی و وقفه کار کارگاه، پرداخت حق بیمه در موعد مقرر ممکن نباشد. در این حالت کارفرما میتواند در موعد تعیینشده در این ماده، تخفیف در میزان خسارت و جریمه دیرکرد را تقاضا کند. هیئتهای بدوی و تجدیدنظر تشخیص مطالبات به تقاضای کارفرما رسیدگی و رأی مقتضی صادر میکنند.
در هر حال، میزان خسارت و جریمه دیرکرد نباید از دوازده درصد مبلغ حق بیمه عقبافتاده برای هر سال کمتر باشد.