این متن یک قانون یکمادهای است که به دولت ایران اجازه میدهد به کنوانسیون سازمان ملل متحد برای مبارزه با قاچاق مواد مخدر و داروهای روانگردان بپیوندد و اسناد مربوط به آن را مبادله کند. تاریخ تصویب کنوانسیون در متن ۲۰ دسامبر ۱۹۸۸ برابر با ۲۹ آذر ۱۳۶۷ ذکر شده است.
پیوستن مشروط است: هر بخشی از مفاد کنوانسیون که با قوانین داخلی ایران یا با موازین اسلام در تعارض باشد، برای جمهوری اسلامی ایران لازمالرعایه نیست. بنابراین این قانون به طور کلی به دولت و مسئولان مربوط به پیگیری این کنوانسیون مربوط میشود، نه به تعیین حقوق و تکالیف جزئی برای افراد.
در متن به بند (۱) «الف» ماده (۲۸) کنوانسیون ارجاع شده، اما محتوای آن بند در همین متن توضیح داده نشده است. این قانون فقط اجازه پیوستن و مبادله اسناد را میدهد و خودش مقررات کیفری یا جزئیات اجرایی جداگانهای تعیین نکرده است.