قانون الحاق به کنوانسیون سازمان ملل متحد برای مبارزه با قاچاق مواد مخدر و داروهای روانگردان

معاهده و موافقت‌نامهٔ بین‌المللیمصوب ۱۳۷۰/۰۹/۰۳آخرین به‌روزرسانی: ۶ مهر ۱۴۰۵

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

خلاصهٔ قانون الحاق به کنوانسیون سازمان ملل متحد برای مبارزه با قاچاق مواد مخدر و داروهای روانگردان

این متن یک قانون یک‌ماده‌ای است که به دولت ایران اجازه می‌دهد به کنوانسیون سازمان ملل متحد برای مبارزه با قاچاق مواد مخدر و داروهای روانگردان بپیوندد و اسناد مربوط به آن را مبادله کند. تاریخ تصویب کنوانسیون در متن ۲۰ دسامبر ۱۹۸۸ برابر با ۲۹ آذر ۱۳۶۷ ذکر شده است.

پیوستن مشروط است: هر بخشی از مفاد کنوانسیون که با قوانین داخلی ایران یا با موازین اسلام در تعارض باشد، برای جمهوری اسلامی ایران لازم‌الرعایه نیست. بنابراین این قانون به طور کلی به دولت و مسئولان مربوط به پیگیری این کنوانسیون مربوط می‌شود، نه به تعیین حقوق و تکالیف جزئی برای افراد.

در متن به بند (۱) «الف» ماده (۲۸) کنوانسیون ارجاع شده، اما محتوای آن بند در همین متن توضیح داده نشده است. این قانون فقط اجازه پیوستن و مبادله اسناد را می‌دهد و خودش مقررات کیفری یا جزئیات اجرایی جداگانه‌ای تعیین نکرده است.

ماده واحده - به دولت اجازه داده می‌شود که به کنوانسیون سازمان ملل متحد برای مبارزه با قاچاق مواد مخدر و داروهای روانگردان مصوب کنفرانس مورخ ۲۰ دسامبر ۱۹۸۸ برابر با ۲۹ آذر ۱۳۶۷ در ششمین جلسه عمومی، با توجه به بند (۱) «‌الف» ماده (۲۸) کنوانسیون، مشروط بر آنکه مفاد کنوانسیون در مواردی که با قوانین داخلی و موازین اسلام معارض گردد از طرف جمهوری اسلامی ایران لازم الرعایه نباشد، ملحق و اسناد آن را مبادله نماید. کنوانسیون سازمان ملل متحد برای مبارزه با قاچاق مواد مخدر و داروهای روانگردان مصوب کنفرانس مورخ ۲۰ دسامبر ۱۹۸۸ در ششمین جلسه عمومی دریافت فایل پی‌دی‌اف