این ماده دو حکم کلی دارد. اول اینکه هیچ تخلفی قابل عفو نیست؛ یعنی اگر تخلفی رخ داده باشد، نمیتوان آن را نادیده گرفت یا بخشید. دوم اینکه اگر برای تخلفی مجازات تعیین شده باشد، قاضی (دادگاه) در مواردی که مجازات هم حداقل و هم حداکثر دارد، میتواند همان حداقل مجازات را انتخاب کند.
در بقیهٔ موارد که مجازات حداقل و حداکثر ندارد، دادگاه میتواند یک درجه تخفیف بدهد؛ یعنی مجازات را کمی سبکتر کند. متن دربارهٔ میزان دقیق این تخفیف یا اینکه چه کسی مجاز به عفو است توضیح بیشتری نمیدهد.