این ماده دو حالت را میگوید که در آنها «متعهد» (کسی که تعهد یا بدهی بر عهده اوست) میتواند در مدت بازداشت، مال منقول یا غیرمنقول بازداشتشده را با اطلاع «مأمور اجرا» بفروشد یا وثیقه بدهد.
حالت اول: متعهد مبلغی را که مال برای استیفای آن بازداشت شده است، قبلاً یا حداقل در زمان معامله نقداً بپردازد. در این صورت پس از پرداخت حق «متعهدله» (طلبکاری که مال برای او بازداشت شده) و هزینه اجرا، بازداشت بلافاصله برداشته میشود. حالت دوم: متعهدله رضایت کتبی بدهد که خود متعهد مال را بفروشد یا وثیقه بگذارد. در این متن تبصرهای ذکر نشده است.