این ماده دو حالت را از هم جدا میکند. حالت اول: مال غیرمنقولی که به نام مدیون در دفتر املاک ثبت نشده و در تصرف مالکانه شخص غیر است. در این حالت بازداشت آن مال ممنوع است، حتی اگر متعهدله مدعی مالکیت متعهد باشد یا خود متعهد چنین ادعایی کند؛ مادامی که این ادعا با حکم نهایی اثبات نشده باشد.
حالت دوم: ملکی که در دفتر املاک ثبت شده و بر اساس آن ثبت، ملک متعهد شناخته میشود. در این حالت اگر شخص ثالثی ادعایی نسبت به ملک داشته باشد، حتی اگر متصرف آن باشد، ادعایش مسموع نیست؛ آن ملک مال متعهد شناخته میشود و بازداشت میشود.
متن دربارهٔ معنای دقیق «تصرف مالکانه» یا «حکم نهایی» توضیح بیشتری نداده است.