این ماده دربارهٔ بازداشت اموال در جریان اجرای اسناد رسمی است. میگوید اگر حقوق مدیون نسبت به سرقفلی و منافع (مثل حق سرقفلی یک مغازه یا درآمدی که از مال دیگری میگیرد) بازداشت شده باشد، این بازداشت جلوی آن را نمیگیرد که اگر مال دیگری از همان مدیون پیدا شد، به درخواست ذینفع (کسی که به نفع او بازداشت انجام میشود) آن مال دیگر هم بازداشت شود.
در ادامه یک قاعده تعیین میکند: اگر مال تازهای که بازداشت شده، به اندازهٔ طلب بستانکار باشد، در آن صورت حقوقی که قبلاً بازداشت شده بود (سرقفلی و منافع) از بازداشت آزاد میشود.
نکته: متن فقط به «سرقفلی و منافع» و «مال دیگری» اشاره کرده و دربارهٔ ترتیب یا جزئیات دیگر بازداشتها چیزی نگفته است؛ همچنین این ماده به هیچ مادهٔ دیگری ارجاع نداده است.