این ماده یک حکم کوتاه و کلی است: بازداشت «منافع» جایز است. «بازداشت» یعنی توقیف کردن مال در جریان اجرای یک سند لازمالاجرا، و «منافع» یعنی بهرهها و درآمدهایی که از یک مال به دست میآید (مثلاً اجارهٔ یک مغازه یا خانه).
یعنی بر اساس همین متن، تنها خودِ مال نیست که میتواند توقیف شود؛ بلکه درآمد و بهرهٔ آن هم میتواند بازداشت شود. متن فقط همین را گفته و هیچ شرط، مبلغ، مدت یا روش خاصی را تعیین نکرده است.
این ماده در فصل پنجم با عنوان «بازداشت اموال منقول» قرار دارد. متن هیچ تبصرهای ندارد و به مادهٔ دیگری هم ارجاع نداده است.