این ماده دربارهٔ حالتی است که یک دفتر ثبت، اجرای سند را بر اساس ماده ۳۰ این آییننامه به دفتر ثبت دیگری واگذار میکند (به این کار «نیابت اجرائی» گفته میشود). در این حالت، دفتر ثبتی که نیابت داده (ثبت نیابتدهنده) تا زمانی که از نتیجهٔ کار دفتر دیگر (ثبت مرجوعالیه) باخبر نشده، نباید خودش عملیات اجرایی را دنبال کند و باید منتظر اقدامات آن دفتر بماند.
اما یک استثنا هم دارد: اگر طلبکار (متعهدله) مالی از بدهکار (متعهد) معرفی کند و برای دفتر نیابتدهنده روشن شود که دفتر دیگر کار مورد نیابت را انجام نداده است، در این صورت توقیف آن مال اشکال قانونی ندارد. در همین حالت، دفتر نیابتدهنده باید فوراً موضوع را به دفتر مرجوعالیه اطلاع دهد تا آن دفتر دیگر در این خصوص اقدامی انجام ندهد.
توجه کنید که این ماده فقط به ماده ۳۰ ارجاع داده و دربارهٔ محتوای آن ماده چیزی نمیگوید.