این ماده دربارهٔ زمانی است که میخواهند مالی را برای اجرای یک اجرائیه (سندی که به دستور آن مال بدهکار را میفروشند تا طلب طلبکار پرداخت شود) معرفی کنند. طبق قسمت اول، شخصی که طرف اجرائیه نیست (شخص سوم) میتواند مال خودش را برای اجرا معرفی کند. اما اگر آن مال بازداشت شد، دیگر حق ندارد منصرف شود و بگوید مال را پس بدهید.
قسمت دوم به حالتی میپردازد که خود بدهکار، به نمایندگی از صاحب مال (مالک)، آن مال را برای اجرا معرفی میکند. این کار فقط وقتی ممکن است که وکالتنامهٔ رسمی صریحاً و روشن این اجازه را داده باشد. در این حالت هم پس از بازداشت مال، موکل (صاحب مال) حق ندارد تقاضای پس گرفتن مال بازداشتشده را بکند.