این ماده میگوید کسی که تعهدی بر عهده دارد اگر بخواهد محل اقامت جدید خود را معرفی کند، باید مدرک اقامت خود را به دفترخانه یا واحد اجرا بدهد و رسید بگیرد.
اگر این شخص فقط حرف بزند و ادعایش را با مدرک کتبی پشتیبانی نکند، به ادعای او ترتیب اثر داده نمیشود. مدرک کتبی میتواند مثل سند رسمی باشد که نشان دهد اقامتگاه عوض شده، یا گواهی نیروی انتظامی در داخل کشور، یا گواهی کنسولگری یا مأمورین سیاسی ایران در خارج از کشور.
تبصره میگوید اگر محل اقامت کسی که باید به او ابلاغ شود، خارج از حوزه ثبتی مرجع صادرکننده ابلاغنامه باشد، ابلاغنامه به صورت الکترونیکی به حوزه ثبتی مربوط فرستاده میشود تا حداکثر تا ده روز از تاریخ دریافت، ابلاغ انجام شود. واحد ابلاغکننده باید کیفیت و نتیجه ابلاغ را در سامانه ثبت کند و نسخه دوم ابلاغنامه را بایگانی کند. اطلاعاتی که در سامانه ابلاغ درباره کیفیت و جزئیات ابلاغ ثبت میشود، معتبر است و برای واحد اجرا کافیست.